Kıymetli okurlarım uzun süredir kendimi tutup bazı konularda en iyi tercih olan susma eylemini yapmaya çalıştım.
Ama hepimizi derin üzüntüye boğan elim hadiseden sonra kelimeler dilimi aklımı ve kalbimi kurcaladı.
Sözü fazla uzatmayacağım içimdeki huzursuzluğu dile getirmeye çalışacağım.
Geçtiğimiz Cumartesi günü Bitlis’te elim bir hadise meydana geldi. Birlikte çalışma fırsatı bulduğum kıymetli bir abimi kaybetmenin derin üzüntüsünü yaşadık.
Her gün görüp selam verip muhabbet ettiğim bu yakın bir tanıdığı kaybettikten sonra insanın içinde bir eksiklik kalıyor.
Her an bir yerden o tanıdık çıka gelecek diye.
Huzurun kenti olan Bitlis artık şiddettin, kavganın ve uyuşturucu hadiselerinin olduğu bir il oldu.
Cenaze de Alim bir hocamızın haklı feryadı kulaklarımı tırmalamaya devam ediyor.
Gençler ellerine bıçak, silah almışlar. En ufak bir olayda çekip birbirlerine kıyabiliyorlar.
Merhametimizi, vicdanımızı kaybettik diyor.
Memleketimiz alim yurdu , İslam yurdu ama islamiyetle bağdaşmayan hareketler yapıyoruz.
Allah’ın ipi Kur’an dan kopmuşuz ve bu kopma bizim kıyametimiz oluyor.
Kıymetli anne babalar ve başta bir çocuk sahibi olarak kendime sesleniyorum.
Ne olur çocuklarımıza sahip çıkalım, kötülüklerden uzak tutalım.
Eğitim evde başlıyor… Evde ki eğitimi şiddet üzerine vermeyelim.
Erkektir yapar anlayışından çıkalım. Yarın ya da bir başka gün bu kötülükler gelir biz bulaşır.
Bela iki başlıdır unutmayalım. Gençlerimize, kardeşlerimize sahip çıkalım, yol gösterici olalım.
Sonra üzülen bizler olmayalım.
Kalın Sağlıcakla…
