Bir ay boyunca sabretmenin ardından gelen bir sonuçtur aslında.
Evler temizlenir, sofralar kurulur, ziyaret planları yapılır… Ama çoğu zaman gözden kaçan önemli bir şey vardır: Biz bu bayrama duygusal olarak nasıl giriyoruz?
Bu yazıda, pek de konuşulmayan konulara değinmek istiyorum. Çünkü Türkiye’de bayramlar sadece neşe değil, aynı zamanda bir miktar yük de taşıyabilir.
“Ayıp olmasın” diye yapılan ziyaretler, kırgın olunan insanlarla mecburi sohbetler, yetişmesi gereken beklentiler…
Oysa bayram; tükenmek için değil, yakınlaşmak içindir.
Sınırlar koymak ayıp değil, bir ihtiyaçtır.
Özel konuları sormak ise her zaman samimiyet değildir; bazen farkında olmadan karşımızdakini incitebilir.
Kırgınlıkların onarılması bayramın ruhunda vardır.
Ancak her şeyin bir anda düzelmesi gerekmez. Daha fazla sertleşmek yerine biraz esnemek, çoğu zaman herkese iyi gelir.
Sevdiklerinizle vakit geçirin sağlıklı sosyal ilişkiler iyi hissettirir bununla beraber kendinizi de ihmal etmeyin dinlenin Bunlar da bayramın bir parçasıdır.
Ve unutmayalım ki herkes için bayram aynı değildir.
Kaybı olan, yalnız hisseden ya da zor bir dönemden geçen insanlar için bu günler daha ağır yaşanabilir. Bu yüzden hem kendimize hem de birbirimize karşı daha anlayışlı olmaya ihtiyaç var.
Bayram; sadece kapıları çalmak değil, kalplere daha yumuşak dokunabilmektir.
Belki de bu bayram, kendimize ve birbirimize karşı biraz daha anlayışlı olabiliriz
Ramazan Bayramınızı kutlar sevdiklerinizle samimi keyifli bir bayram dilerim
