Bugün burada hangi konuda ya da hangi açıdan eleştiri yapacağımı başta bilmiyordum. Ama aslında bakıldığında insan hayatında öyle çok eleştirilecek şey, öyle çok takılıp kalınacak detay ve düşünce var ki…
Belki farkında değiliz ama şu anda yazdığım birkaç cümleden bile eleştirilecek noktalar çıkıyor. Garip değil mi? Belki de bana öyle geliyor.
İnsanoğlu çok ilginç bir varlık. Daha açık konuşmak gerekirse, her şeyin nedenini sorgulama ve eleştirme eğilimindeyiz. Tamam, bazı durumlarda ölçüp tartmak gerekir. Ama çoğu zaman farkında olmadan, düşünmeden eleştiririz. İlginçtir ki, mutlu olduğumuz anları veya yaşadığımız güzel şeyleri pek sorgulamayız. Asıl sorgulamalar hep mutsuzluklarımızda, kırıldığımız anlarda ortaya çıkar. İnsan, mutsuzken “Ben neden mutlu olamıyorum?” diye düşünür.
Oysa her kötü olayın ardında bile çoğu zaman gizli bir hayır, iyi bir sebep vardır. Bazen yaşadığın acı, senin için kötü olsa da aslında seni başka bir güzelliğe hazırlıyordur. Tam tersi de mümkündür; herkes için iyi görünen bir şey, sana olumsuz yansıyabilir.
İnsanoğlu işte bu gibi durumlarda çoğunlukla eleştiriye sığınır. Eğer bu eleştirme huyunu bilinçli ve doğru şekilde kullanabilse, hayata bakış açısı çok daha farklı ve sağlıklı olurdu.
“Her şerde bir hayır, bazen de her hayırda bir şer vardır.”
