Geçtiğimiz günlerde Bitlis Devlet Hastanesi’nde yaşadığım bir olay, sağlık sistemimizdeki aksaklıkları bir kez daha gözler önüne serdi.
Saat 16.00 sıralarında muayene olmak için hastanedeydim. Doktor görev yerindeydi, hastalarını muayene etmeye devam ediyordu. Ancak tıbbi sekreter mesaisini tamamlamış, görev yerinden ayrılmıştı. Ortada bir doktor vardı ama doktorun işlerini yürütecek, raporlama ve sekreterlik işlemlerini gerçekleştirecek personel yoktu.
Peki, bunun bedelini kim ödedi? Elbette yine hasta!
İlaç raporu onaylanmayan hasta doktora sitem ediyor. Bez raporu alamayan hasta doktora tepki gösteriyor. Mama ihtiyacını karşılayamayan hasta yakını yine doktorun kapısında çözüm arıyor.
Vatandaşın gözünde muhatap doktor. Çünkü karşısında doktor var ve sorununu onun çözmesini bekliyor. Oysa yaşanan aksaklığın doktorun görev alanıyla doğrudan ilgisi yok.
Doktor da yaşananlara karşı sitemini, “Bundan sonra sekreterliği de öğrenmem gerekecek galiba, mecbur!” sözleriyle dile getirdi.
Aslında bu cümle, yaşanan sorunun özeti niteliğindeydi.
Bir doktorun görevi hastasını muayene etmek, teşhis koymak ve tedavisini düzenlemek değil midir? Doktorlar artık hastalarını muayene etmenin yanında sekreterlik işlemlerini de mi üstlenmek zorunda kalacak?
Konuyu araştırdığımda ise hastanedeki bazı tıbbi sekreterlerin izinli olduğu, raporlama süreçlerinde de sıkıntılar yaşandığı ifade edildi.
Peki, burada sormamız gereken çok daha önemli sorular var:
İzinleri kim planlıyor?
Personelin izinli olduğu günlerde hizmetin aksamaması için neden önlem alınmıyor?
Bir poliklinikte tıbbi sekreter yoksa, yerine görevlendirilecek başka bir personel neden bulunmuyor?
Hastanın ilaca, mama ya da medikal malzemeye ulaşabilmesi için gereken işlemler neden aksıyor?
Elbette sağlık çalışanlarının izin kullanması en doğal haklarıdır. Kimsenin dinlenme hakkını tartışmaya açmıyoruz. Ancak kamu hizmeti kişilerin izin durumuna göre durma noktasına gelemez. İzin bir haktır, hizmetin aksaması ise yönetim ve planlama sorunudur.
Burada eleştirilmesi gereken, izin kullanan personel değil; personel izinliyken hizmetin nasıl sürdürüleceğini planlayamayan idari anlayıştır.
Vatandaş hastaneye keyfinden gelmiyor. Kimi ilacına ulaşmak, kimi çocuğunun mama raporunu çıkarmak, kimi de bez raporunu onaylatmak için hastanenin yolunu tutuyor. İnsanların zaten hastalıkla, maddi sıkıntıyla ve türlü zorluklarla mücadele ettiği bir dönemde bir de hastane içerisindeki işleyiş sorunlarıyla uğraşmak zorunda bırakılması kabul edilebilir mi?
Bazen hastanelerde yaşanan sorunlar nedeniyle vatandaşın gösterdiği tepkiyi anlamakta zorlanıyoruz. Ancak bizzat yaşayıp gözlerimizle şahit olduğumuzda vatandaşın neden tepki gösterdiğini anlamamak mümkün değil.
Kimse doktoru sekreterin, sekreteri doktorun karşısına koymasın. Burada mesele çalışanları karşı karşıya getirmek değil. Mesele, kamu hizmetinin aksamadan yürütülmesini sağlamakla görevli olan idarenin sorumluluğunu hatırlatmaktır.
Bitlis Devlet Hastanesi yönetimine açıkça soruyoruz:
Bir tıbbi sekreterin izinli olması, bir doktorun sekreterlik yapmak zorunda kalmasına, hastanın mağdur edilmesine ve sağlık hizmetinin aksamasına gerekçe olabilir mi?
Hastanede personel planlaması yapılamıyorsa, bu planlamayı kim yapacak?
Vatandaşın doktora sitem ettiği, doktorun ise kendi görev alanı dışındaki işlerle uğraşmak zorunda kaldığı bu tablo daha ne kadar devam edecek?
Sağlık hizmeti sadece doktorun odada bulunmasıyla yürümüyor. O hizmetin her aşamasında görevini yerine getiren personelin bulunması ve sistemin doğru işlemesi gerekiyor.
Bizim derdimiz kimseyi hedef göstermek değil. Bizim derdimiz, hastaneye şifa bulmaya gelen vatandaşın yeni mağduriyetlerle karşılaşmaması.
Çünkü hastanede bir personelin eksikliği, bazen bir hastanın ilacına, bazen bir bebeğin mamasına, bazen de bir ailenin umuduna engel olabiliyor.
Artık bu soruna birilerinin el atması gerekiyor.
Bitlis Devlet Hastanesi yönetiminden beklentimiz, bu aksaklıkların nedenini araştırması, personel planlamasını gözden geçirmesi ve vatandaşın mağduriyetine son verecek somut adımlar atmasıdır.
Sağlıkta hizmetin mesaisi olmaz. Vatandaşın mağduriyetinin de bahanesi olmamalı!




