Bitlis’in düşman işgalinden kurtuluşunun yıldönümünü kutladığımız bu günlerde, şehre ve halkına yaraşır bir program beklemek her vatandaşın hakkıdır. Ne var ki yapılan bazı etkinlikler ne akla ne estetiğe hitap ediyor. Şehrin tarihi, kültürel mirası ve bu topraklardan çıkan gerçek sanatçılar bir kenara itilirken, “etkinlik” adı altında sergilenen gösteriler ise kelimenin tam anlamıyla ibretlik.
Son örneği, ‘Tivurlu İsmail’ adıyla sahneye çıkan bir isim. Kimdir? Sanatı nedir? Hangi alanda birikimi vardır? Cevaplar belirsiz. Sahnedeki performansı ise “aaaa eeee” nidalarıyla dolu. Evet, yanlış duymadınız. Sahneye çıkıyor, ne söylediği anlaşılmıyor, sanat adına ortaya koyduğu hiçbir değer yok. Yine de yetkililer bu kişiyi alkışlarla sahneye çıkarıyor.
Sayın yetkililer.
Gerçekten soruyorum: Siz bir şey anladınız mı? Bu sahne performansı size ne ifade ediyor? Gülmek için mi getirildi? “Eğlencelik” bir şey mi arandı? Eğer öyleyse, Bitlis’in kültürel mirası bu kadar ucuz mu? Bu şehirde sanatla ilgilenen, müzik yapan, tiyatro sahnesinde emek veren onlarca genç var. Ama onların sesi bu tür “şaşaalı ama içi boş” etkinliklerin gölgesinde duyulmuyor.
Bu bir eleştiri değil, bir çağrıdır.
Etkinlik düzenlemek isteyen kurum ve yetkililerden beklentimiz; halkın hafızasında yer edecek, şehre yakışır, sanata ve sanatçıya saygılı programlar organize etmeleridir. Bitlis’in gerçek evlatları bu sahneleri hak ediyor. Bitlis'in kurtuluşunu anlamlı kılmak istiyorsak, onu ucuz eğlenceye değil, kültürel hafızaya emanet etmeliyiz.
“Aaaa, eeee” demekle sanat olunmaz.